Krzyż Wolności i Solidarności

Lista osób odznaczonych

Prażmo Edward
Edward Janusz Prażmo
ur. w 1951 roku w m. Lublin
Odznaczenie KWiS zostało nadane postanowieniem Prezydenta RP nr 204/2017

Biogram

Był działaczem opozycji antykomunistycznej i aktywnym członkiem NSZZ „Solidarność” w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku, także w strukturach podziemnych tego związku. Z powodu tej działalności 27.03.1984 r. został zatrzymany i przeprowadzono z nim rozmowę profilaktyczno-ostrzegawczą. W okresie 1985-1988 Służba Bezpieczeństwa kilkakrotnie przeprowadzała w mieszkaniu Pana Edwarda Prażmo przeszukania pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych ze względu na fakt, że ten jako aktywny członek zdelegalizowanego NSZZ „Solidarność”, drukował metodą powielaczową i kolportował nielegalne wydawnictwa, literaturę i prasę na terenie Świdnika, Lublina i okolic. Posiadał także punkt kolportażu bibuły w zakładzie stolarskim przy kościele w Świdniku, skąd prasa była odbierana i kolportowana dalej. Pomagał również przy budowie kościoła w Świdniku w 1986 roku. Brał także udział w pielgrzymce z Kościoła w Świdniku, do Warszawy zorganizowanej przez podziemne struktury NSZZ „Solidarność”, w rocznicę śmierci księdza Jerzego Popiełuszki 19.10.1986 roku. W czasie pielgrzymki rozdawano nielegalne biuletyny oraz znaczki NSZZ „Solidarność”. Pan Edward Prażmo sporządzał również w zakładzie stolarskim drążki do transparentów, które zostały wywieszone podczas manifestacji w Warszawie. Pomimo inwigilacji ze strony Służby Bezpieczeństwa nie zaprzestał działalności opozycyjnej. Dnia 30.04.1987 roku ze względu na swoją działalność i podejrzenie o kolportaż nielegalnej prasy, Służba Bezpieczeństwa objęła Pana Edwarda Prażmo specjalnym nadzorem w trakcie wchodzenia i wychodzenia z zakładu, aby nie miał swobodnego wejścia na teren WSK PZL w Świdniku. Zbierał także składkowe pieniądze na działalność podziemnej „Solidarności”. Pan Edward Prażmo utrzymywał również kontakty z innymi opozycjonistami z województwa lubelskiego oraz współpracował ściśle z Zarządem Regionu Środkowo-Wschodniego NSZZ „Solidarność” w Lublinie, Kościołem i duchowieństwem. Posiadając szerokie kontakty miał dostęp do prasy bezdebitowej, którą rozprowadzał na terenie zakładu w którym pracował oraz na terenie Lublina i okolic. Był także kolporterem nielegalnej prasy, ulotek, plakatów, biuletynów i literatury podziemnej. Przewoził również dnia 3.06.1988 roku powielacz własnym samochodem do innych punktów druku materiałów bezdebitowych i przenosił drukarnię z miejsca na miejsce, aby Służba Bezpieczeństwa nie mogła jej zlokalizować.

Biogram opracowano na podstawie:

materiałów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej