Dariusz Edward Bogdan

W latach 1983–1984 Dariusz Bogdan zajmował się drukiem oraz kolportażem ulotek i pism podziemnych, m.in.: „Młodzież”, „Z Dnia na Dzień”, „Impulsy”, „Solidarność Walcząca”. 
1 maja 1983 r. został zatrzymany i pobity podczas manifestacji zorganizowanej przez podziemną NSZZ „Solidarność” we Wrocławiu. 
17 lutego 1984 r. został zatrzymany podczas rozklejania ulotek na ulicach Wrocławia. W wyniku przeszukania podjętego przez Służbę Bezpieczeństwa w jego mieszkaniu odnaleziono ulotki i pisma podziemne oraz sprzęt służący do druku (m.in. dużą ilość matryc). 
27 września 1984 r. wspólnie z kolegami obrzucił farbą i metalowymi elementami radiowóz milicyjny we Wrocławiu, wskutek czego 28 września został zatrzymany, a 2 października usunięty ze szkoły. 15 stycznia 1985 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia skazał Dariusza Bogdana na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, 29 marca 1985 r. podwyższoną na skutek rewizji do 1 roku i 10 miesięcy. W Zakładzie Karnym we Wrocławiu przebywał od 28 września 1984 r. Podczas uwięzienia (w marcu 1985 r.) przekazał kapelanowi więziennemu list opisujący uwięzienie, śledztwo i proces (opublikowany w podziemnym piśmie „Solidarność Walcząca”, następnie odczytany na antenie RWE). Został zwolniony warunkowo 8 października 1985 r. Wskutek obrażeń doznanych podczas śledztwa (stwierdzono pęknięcie podstawy czaszki, uszkodzenie stawów szczęki i prawego oka) był hospitalizowany. 
W latach 1985–1988 wielokrotnie nachodzony przez funkcjonariuszy MO i SB, zatrzymywany, zastraszany telefonicznie. Podczas strajków studenckich w maju 1988 r. zajmował się kolportażem „Informatora Strajkowego”.