Korneliusz Marek Dubicki

Wchodził w skład Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Politechniki Lubelskiej. Reprezentował także Politechnikę Lubelską w Komisji Porozumiewawczej Lubelskiego Ośrodka Naukowego (KPLON), która była forum wymiany doświadczeń między Komisjami Zakładowymi “Solidarności” funkcjonującymi w różnych placówkach naukowych regionu.  Udział w tych spotkaniach  kontynuował w latach 1983-1985 jako przedstawiciel podziemnej „Solidarności” Politechniki Lubelskiej. Po ogłoszeniu stanu wojennego współorganizował strajk okupacyjny w budynku Wydziału Mechanicznego PL. W styczniu 1982 roku wystąpił, inicjując pismo-protest, w obronie internowanego Sławomira Janickiego. W lutym 1982 roku odmówił udziału w powołanej wówczas Komisji Socjalno-Bytowej, uznając, że może się ona stać podstawą do tworzenia nowych związków zawodowych. Współpracował natomiast z Prymasowską Radą ds. Pomocy dla Internowanych, którą kierował w Lublinie ks. Wacław Oszajca. W ramach tej Rady współorganizował pomoc materialną dla rodzin internowanych działaczy, organizował transport samochodowy dla osób z rodzin, które chciały odwiedzić uwięzionych. W październiku 1982 roku zbojkotowal rozpoczęcie roku akademickiego, a w związku z planowanym przez podziemie „Solidarności” na 10.11.1982 r. strajkiem powszechnym – protestem przeciwko delegalizacji związku przeprowadzono z nim rozmowę ostrzegawczą. Kolejna rozmowa ostrzegawcza miała miejsce w dniu 16.02.1983 r., po przeprowadzonym w jego domu przeszukaniu, w wyniku którego odnaleziono wydawnictwo bezdebitowe, a on sam został zatrzymany i doprowadzony do KWMO w Lublinie. Kontynuując działalność w nielegalnych strukturach “Solidarności” na Politechnice Lubelskiej uczestniczył w kolportażu prasy i wydawnictw niezależnych, które rozpowszechniał głównie na Wydziale Mechanicznym oraz Organizacji i Zarządzania. Na tych Wydziałach także organizował i koordynował zbieranie składek przeznaczonych na wydawnictwa oraz organizację wypoczynku letniego dla dzieci i młodzieży z rodzin członków „Solidarności w ramach akcji „Wakacje z Bogiem”. W 1983 roku udostępnił swoje mieszkanie na spotkania w sprawie wydawania niezależnego miesięcznika środowiska akademickiego w Lublinie pt. „Kontrapunkt”. Uczestniczył we wszystkich demonstracjach, marszach i manifestacjach związanych z rocznicami patriotycznymi i w innych protestach i akcjach, m.in. brał udział w pogrzebie ks. Jerzego Popiełuszki. W 1989 roku uczestniczył w tworzeniu Grupy Reaktywującej jawną działalność „Solidarności na Politechnice Lubelskiej. W marcu 1989 roku został wybrany przewodniczącym zebrania ponad 200 pracowników PL deklarujących chęć wstąpienia do „Solidarności” i złożył sprawozdanie z działalności „Solidarności Podziemnej“ na Politechnice Lubelskiej. W 1989 roku podjął również współpracę z Komitetem Obywatelskim Woj. Lubelskiego.