Andrzej Jan Dolniak

Od 1980 r. prowadził działalność w strukturach Niezależnego Zrzeszenia Młodzieży Szkół Ponadpodstawowych w Katowicach, pełniąc funkcję członka Prezydium. Organizacja ta została następnie włączona w struktury Federacji Młodzieży Szkolnej, w której objął stanowisko członka Zarządu i uczestniczył w kolportażu materiałów ulotkowych.
W listopadzie 1981 r. został przyjęty do Konfederacji Polski Niepodległej — w wieku 17 lat, dzięki podaniu nieprawdziwej daty urodzenia. Równocześnie współpracował z Międzyzakładowym Komitetem Założycielskim NSZZ „Solidarność”, a następnie z Zarządem Regionu „S”.
Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. zaangażował się w działalność nielegalnej organizacji młodzieżowej działającej pod nazwą „Młodzieżowy Ruch Oporu »Solidarność«” w Katowicach, w ramach której uczestniczył w akcjach ulotkowych i plakatowych. W związku z tą aktywnością w 1983 r. Służba Bezpieczeństwa przeprowadziła z nim rozmowę profilaktyczno-ostrzegawczą.
Od 1986 r. ponownie podjął działalność w strukturach KPN, zajmując się kolportażem, współorganizowaniem demonstracji i wieców oraz uczestnicząc w kongresach partii. Aktywność tę prowadził w ramach Organizacji Akademickiej na Uniwersytecie Śląskim — struktury znanej później jako Legion, Legion Polski Niepodległej lub Legion Akademicki. W tym okresie współpracował również z Solidarnością Walczącą.
Od 1986 r. działał także w podziemnych strukturach Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Uniwersytecie Śląskim, uczestnicząc w akcjach ulotkowych, malowaniu napisów na murach oraz w strajku studenckim w 1988 r.
W latach 1988–1989 pełnił funkcję szefa struktury KPN skierowanej do młodzieży licealnej z Katowic i okolic. W 1988 r., po utworzeniu w ramach Obszaru V KPN tzw. „Struktur Robotniczych”, objął funkcję jednego z ich koordynatorów — jako zastępca Barbary Czyż.
W tym samym okresie w materiałach SB był wymieniany jako członek ścisłego kierownictwa Obszaru V Konfederacji Polski Niepodległej.