Maria Zujewicz

Maria Zujewicz była pedagogiem szkolnym w Technikum Poligraficznym, będącym częścią Zespołu Szkół Zawodowych im. Joachima Lelewela w Poznaniu (1977-1986). We wrześniu 1980 r. wraz z grupą nauczycieli zaangażowała się w tworzenie NSZZ „Solidarność” Pracowników Oświaty i Wychowania w miejscu pracy,  weszła też w skład Komisji Zakładowej Pracowników Oświaty i Wychowania w Poznaniu. Była delegatem na I Walne Zebranie Delegatów Regionu Wielkopolska w 1981 r. Po wprowadzeniu stanu wojennego 13.12.1981 r. kontynuowała działalność opozycyjną. Jako opiekunka samorządu uczniowskiego w szkole, w której pracowała, odmówiła usunięcia krzyża w pierwszych dniach stanu wojennego. W związku z tym grożono jej zwolnieniem z pracy. Współtworzyła Duszpasterstwo Nauczycieli w Poznaniu, działające u Księży Chrystusowców na Ostrowie Tumskim w Poznaniu, organizując wykłady, dyskusje i występy artystów. Miejsce to gromadziło działaczy z rozbitych struktur „Solidarności” pracowników oświaty. Ponadto w czasie stanu wojennego brała udział w zbiórkach datków i darowizn na rzecz rodzin internowanych osób. Aktywnie uczestniczyła w kolportażu podziemnych wydawnictw i czasopism (m.in. „Obserwator Wielkopolski”, „Być albo nie Być”, „Solidarność Walcząca”), a także ulotek i znaczków, z których dochód przeznaczony był na działalność „Solidarności”. Ponadto w czasie stanu wojennego uczestniczyła w opozycyjnych demonstracjach i zgromadzeniach. Od 1986 r. pracowała jako nauczycielka przedmiotów zawodowych w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niesłyszących im. J. Sikorskiego w Poznaniu. We wrześniu 1988 r. była współzałożycielką Komisji Organizacyjnej NSZZ „Solidarność” Pracowników Oświaty i Wychowania w Poznaniu, a zebranie założycielskie odbyło się w jej mieszkaniu. Działalność opozycyjną prowadziła do 1989 r.