Maria Stępniak

Od początku lat 80. aktywnie angażowała się w działalność na rzecz niezależnego ruchu chłopskiego oraz struktur Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, odgrywając istotną rolę w tworzeniu i funkcjonowaniu Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych „Solidarność” w województwie płockim i w kraju. 
Od marca 1981 r. pełniła funkcję sekretarza Zarządu NSZZ „Solidarność” Regionu Płockiego, a następnie została delegatką do Zarządu Wojewódzkiego NSZZ RI „Solidarność”. Prowadziła szeroką działalność organizacyjną – tworzyła struktury Związku w terenie, koordynowała współpracę z innymi organizacjami niezależnymi oraz reprezentowała NSZZ RI „Solidarność” na zebraniach gminnych. W maju 1981 r. współorganizowała wyjazd rolników do Warszawy w związku z rejestracją NSZZ RI „Solidarność”, a następnie zabiegała o pozyskanie samochodu służbowego dla Związku. W drugiej połowie 1981 r. została członkiem Ogólnopolskiej Komisji Wyborczej NSZZ RI „Solidarność”. 
12 grudnia 1981 r. została zatrzymana przez funkcjonariuszy MO po zakończeniu zjazdu wojewódzkiego NSZZ RI „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego kontynuowała działania na rzecz środowiska rolniczego. 
18 kwietnia 1982 r. współorganizowała spotkanie w Płocku, podczas którego zapoczątkowano szeroką akcję odprawiania mszy świętych w intencji Ojczyzny i internowanych. W kolejnych latach aktywnie uczestniczyła w inicjatywach religijnych i patriotycznych, w tym pielgrzymkach, mszach za Ojczyznę oraz uroczystościach upamiętniających ks. Jerzego Popiełuszkę. Od 1985 r. prowadziła kolportaż prasy i wydawnictw podziemnych na terenie Płocka i okolic. Weszła także do władz centralnych NSZZ RI „Solidarność”, pełniąc funkcje w Prezydium Tymczasowej Ogólnopolskiej Rady Rolników „Solidarności”, a od 1986 r. w Tymczasowej Krajowej Radzie Rolników „Solidarności”.
Uczestniczyła również w tajnych spotkaniach Duszpasterstwa Rolników. Po wznowieniu jawnej działalności Związku 26 lutego 1989 r. została wybrana przewodniczącą NSZZ RI „Solidarność” Regionu Płockiego oraz delegatką na zjazd krajowy. 
W wyborach 4 czerwca 1989 r. uzyskała mandat poselski, który pełniła do 1991 r. z rekomendacji Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”.
W latach 1981–1989 z uwagi na swoją działalność była inwigilowana przez Służbę Bezpieczeństwa. Od 1983 r. była poddawana różnym formom szykan, m.in. nękaniu kontrolami administracyjnymi oraz konfiskacie używanego pojazdu związkowego.