Tadeusz Ślęzak

Tadeusz Ślęzak wszedł w skład Tymczasowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność”, powołanego w Poznańskich Zakładach Farmaceutycznych „Polfa” w Poznaniu. TKZ opracował i przedstawił dyrekcji zakładu postulaty pracowników, związane m.in. z warunkami pracy i sprawami finansowymi. 3 października 1980 r. TKZ NSZZ „Solidarność” przeprowadził w „Polfie” strajk ostrzegawczo-solidarnościowy, w którym wzięło udział około 560 osób. Strajk ten był wyrazem solidarności załogi „Polfy” z innymi strajkującymi zakładami w kraju. W ramach akcji strajkowej przerwano na godzinę pracę i wywieszono na terenie zakładu biało-czerwone flagi. W związku z działalnością w NSZZ „Solidarność” Tadeusz Ślęzak został internowany pod pozorem ćwiczeń wojskowych w 10. Pułku Pontonowo-Technicznym Obrony Terytorialnej w Rawiczu  (JW 1431), gdzie przebywał od 8. listopada 1982 r. do 2 lutego 1983 r. Szkolenie wojskowe rezerwistów w powyższej jednostce, nazywane „inteligentną formą internowania”, służyło walce z opozycją i było dotkliwą represją polityczną wobec powołanych na ćwiczenia. Celem powołania rezerwistów na niniejsze ćwiczenia miało być odizolowanie przeciwników politycznych i nie miało ono oparcia w obowiązującym porządku prawnym. W kwietniu 1989 r., gdy w „Polfie” wznowiła działalność organizacja zakładowa NSZZ „Solidarność”, Tadeusz Ślęzak został członkiem Tymczasowej Komisji Zakładowej.